Batmanowy kwadrat.

 Wszem i wobec ogłaszam zakończenie wyszywania batmanowego logo. Miało być łatwo i szybko a codzienność zweryfikowała moje plany. Nie wyrobiłam się w terminie. Dlatego teraz chcę wyszyć kilka kwadratów bez zapisów. Bez presji czasu. Ale zanim znowu złapię igłę, muszę do szydełka!!! Już mi się bardzo tęskni.

Mój nr 36. Ja wiem, że są cioteczki, które mają na swoim koncie niezliczoną ilość kwadratów, ale to nie wyścigi. A moje robótkowe ADHD nosi mnie w różnych kierunkach. Dumna jestem z tych kwadratów i nie mam zamiaru na tej liczbie kończyć. 

Kwadracik na kołderkę 2081 dla Dawida F.

Oczywiście nadal zachęcam szyjących i wyszywających do udziału w projekcie Kołderka za jeden uśmiech.

Uśmiechnięte kwadraty i czapka.

 Pisałam Wam już kiedyś o projekcie Kołderka za jeden uśmiech. I nadal zapraszam i zachęcam. 

Mnie ostatnio udało się stworzyć trzy nowe kwadraty.

Flaga Tajwanu na kołderkę 2064 dla Amelii L

Herb Hogwartu oraz koszulkę Kapitana Ameryki na kołderkę 2077 dla Artura N.

Moje kwadraciki, razem z kwadratami innych cioć i wujków zszywane są przez inne wspaniałe ciocie w kołderki. Jestem więc małym trybikiem w wielkiej maszynie pełnej pasji i miłości i jestem z tego dumna. 

A przy okazji: 

kwadracik z biedronką, który wysłałam jako zapasowy trafił na kołderkę 2054 dla Tymka N.

Za chwilkę święta, jak tam u Was z zaległymi pracami? U mnie nadal dobrze czyli zaległości nei ruszone a kilka nowych, "szybkich" prac doszło. Jakaś dodatkowa serwetka do kompletu, śnieżynki, czapka dla Grażyny. Grażyna kupiła włóczkę i potrzebowała przerobić ją na czapkę. Miał być inny wzór, miała być robiona na drutach ... ale co ja zrobię jak mi bezpieczniej i bardziej po drodze z szydełkiem.  Kiedyś już pracowałam z tą włóczką. Jest świetna. Polecam. Na jeszcze jedno okrążenie zabrakło dosłownie 8 słupków. Ale tyle tez jest dobrze.

Włóczka: Himalaya Joyfull Colors

Skład: akryl 100%

Szydełko: nr 5

Kolor: 80204

Przygody z pingwinem.

Ostatno każdy kto chciał spędzić z nami trochę czasu słyszał, że nie bo muszę kończyć pingwina. Faktycznie ostatnio wyszywałam pingwina ale szło mozolnie. W wyznaczonym terminie na ukończenie pracy niestety się nie zmieścilam. Kiedy już stwierdziłam: ok, koniec, to musi wystarczyć; postanowiłam go zwyczajowo wyprać. Po praniu okazało się, że są wokół niego jakieś plamy.  Kiedy udało mi się sprać plamy okazało się, że mulina puściła kolor. Z oczami pełnymi łez stwierdziłam: ostatnia próba i wsadziłam do wody z sodą oczyszczoną. Zadziałało. I tak oto 13 dni po terminie (za co bardzo przepraszam) zapakowany i zabezpieczony kwadracik z pingwinem poleciał do Krakowa.
Dlaczego pingwin? Dlaczego do Krakowa? Dlaczego?
Wszystkie wyjaśnienia znajdziecie tutaj: Kołderki za Jeden Uśmiech
Przy okazji z pingwinem pleciała też biedronka. Wyszyta kilka lat temu nie mogła jakoś zebrać się do drogi.
Pingwin na kołderkę 1900 dla Mateusza

Kwadrat zapasowy.

Zbiór moich kwadratów nie jest zbyt imponujący ale lubię wracać do nich wspomnieniami. O tutaj. Za każdym takim kwadracikiem stoją "ciocie i wujkowie": którzy wyszywają pozostałe elementy, zszywają wszystkie w jedną całość i wykonują kartki z pozdrowieniami do takiej przesyłki.

Fartuch babci.

Ostatnio, w mediach społecznościowych, trafiłam na taki demotywator: 

Niestety, nie pamiętam fartucha mojej babci choć kojarzę, że był takowy. Coś w tym jest. Ten fartuch niby nic pięknego a tyle ciepła jest z nim związane. A wy? Macie jakiś fartuch? Używacie w ogóle czegoś takiego?

W tym roku zarówno dolinowi sąsiedzi jak i my uczestniczyliśmy w dniu (a nawet dniach) Florentynowa. Pojawiłam się tam oczywiście w swoim dolinowym atrybucie czyli fartuchu. Jeden z sąsiadów stwierdził, że jestem już po "pracy" więc mogę fartuch zdjąć i bawić się w tzw. "cywilu" jak inni.  Poza tym chyba nigdy nie widział mnie bez fartucha tylko ciągle w nim. Fakt. Ale odpowiedziałam zgodnie z prawdą, że w tym fartuchu jestem sobą i czuję się w nim bezpieczna.   

Ale miłość do fartucha nie pojawiła się u mnie 3 lata temu. Było to dużo wcześniej.  Dawno temu kiedy byłam słodką nastolatką wymyśliłam sobie, że wyhaftuję sobie fartuszek do mojego mieszkania. Część zasadnicza fartuszka została wykonana. Miał on być zszyty na maszynie przez mamę ale .... zaginął gdzieś w czeluściach szaf na prawie 30 lat. Znalazł się w tym roku!!! Czy zdążę go jeszcze w tym roku dokończyć? zobaczymy. Znalazło się też kilka innych prac ale o tym przy innej okazji. A oto mój przyszły fartuszek: 

Pamiątkowe wspominki.

Ostatnie pamiątki wprowadziły mnie w wspominkowy nastrój. Na temat pamiątek ślubnych oczywiście. Zbiór może nie jest imponujący ale widać na nim progres ☺ I tak powstawały kolejno:

1) Dla Ewy i Kuby

2.) Dla Sonji i Andersa

3) Dla Magdy i Piotrka

4) Dla Anety i Bartosza

5) Dla Kasi i Łukasza

 6) Dla Moniki i Tomka

 7) Dla Zoriki i Wojtka

8) Dla Ali i Adama

 

N + T

Nogi jeszcze bolą, w uszach dudni weselna muzyka ale bratanek już ożeniony więc można pisać post. Wzorem poprzedniego ślubu, inspiracją do pamiątki miało być zaproszenie ślubne. I tak też się stało. Zaproszenie dostaliśmy, wzór podobny wyszukany i zakupiony na Etsy. (Tak! nawet dałam radę założyć konto i zakupić wzór samodzielnie!) Ciągle się jednak nie składało. Ale czas naglił. Na trzy dni przed ślubem zabrałam się do pracy. Choć praca w tym wypadku to zbyt mocne słowo, bo w zasadzie nie miałam kiedy tego robić. Poprzysięgłam sobie więc, że jakąkolwiek będę robić pamiątkę, jeśli nie zacznę jej dwa tygodnie przed godziną zero to już jej nie robię. heheheheheh.

1. Kupiłam ramkę i filc.
2. Dokończyłam haft dzień ślubu godzina 1 w nocy.
3. Wyprałam haft usuwając ślady mazaka i zrobiłam fotkę w wodzie.
4. Haft schnie.
5. Dzień ślubu godz 8 okazało się, że zafarbowała mulina.
6. Okazało się, że ramka jest za duża.
7. Kupiłam drugą ramkę.
8. Okazało się, że ramka nie ma szybki.
9. Przebolałam brak szybki.
10. Przycięłam obrazek.
11. Okazało się, że obrazek ma plamę.
12. Wyprałam ponownie obrazek.
13. Wysuszyłam suszarką.
14. Wyprasowałam obrazek.
15. Razem z filcem złożyłam w ramce.
16. Okazało się, że wszystko się rusza.
17. Postanowiłam przykleić haft do pleców.
18. Okazało się, że nie mam taśmy dwustronnej.
19. Sąsiedzi tez nie mięli.
20. Pobiegłam do znajomej po okolicznościowe ciastka.
21. Poratowała mnie i pożyczyła taśmę (dzięki Emilka).
22. Obrazek spakowany o godz 16 ruszył w drogę na ślub.
23. W trakcie drogi okazało się, że nie napisałam życzeń i nie zrobiłam fotki całości.

Ale było warto! 

N + T kochajcie się! (jak pisał wieszcz)

Pamiątki krzyżykowe.

Nowy rok szkolny rozpoczęty a ja chciałam na chwilę wrócić do zakończenia roku i pamiątek jakie powstały dla pań. Oj działo się bo igły w ręku nie miałam od ładnych kilku lat. Ale udało się. W każdym razie ja jestem zadowolona mam nadzieję, że obdarowane też.

Jak już się rozpędziłam z tą igłą to "machnęłam" pamiątkę ślubną dla ciotecznej bratanicy. Długo zastanawiałam się nad wzorem ale inspiracja przybyła wraz z zaproszeniem :)

Pamiątka i zaproszenie w pudełku :)

Za tydzień ślub ciotecznego bratanka więc cioteczka złapała za igłę i też spróbuje coś wydziergać.